De borsten voorbij

IMG_20160615_141557

Als je nog piep bent.

Een opleiding volgen en tegelijk ook uitgebreid kennis opdoen over het fenomeen seks en welke gevolgen dat voor jou en/of anderen kan hebben, is niet altijd voor de hand liggend. Dit vereist levenskunst. Vader Andries van Beuken en zijn vrouw Anke, doen in de ‘De borsten voorbij..’ een poging hun vier kinderen iets van hun levenskunst te laten ervaren. Zij besluiten de zomervakantie door te brengen op Texel en de tijd zoveel mogelijk te besteden aan gesprekken over seksualiteit. De vier kinderen gaan hun eigen weg. Nogal eens tot teleurstelling en verbazing van hun ouders. Je staande houden te midden van leeftijdgenoten, stoere jongens en meiden die soms suggererend, een en ander in het leven zogenaamd wél ‘door’ te hebben, vraagt soms moed. De kans is groot dat mensen, bijvoorbeeld je ouders, zich met jouw seksualiteitsontwikkeling bemoeien. Zij weten uit ervaring hoe glibberig het pad van de liefde kan zijn. En die willen niet dat je op dat glibberige pad uitglijd. Kan dat dan? Het hoeft niet. Je bent daar zelf bij. Wat wel kan en ook erg verstandig is, is je gewoon laten informeren over seksaangelegenheden. Misschien is dit boek dan iets voor jou. Het is geen saai boek hoor.

Jong geweest?

De opvoeding van kinderen is onlosmakelijk verbonden met geduld en liefde als basis voor hun begeleiding. In de opvoedingspraktijk van alle dag is liefdevolle begeleiding voorwaarde voor een harmonieuze ontwikkeling van het jonge, onervaren kind. Het thema seksualiteit vervult hierbij vaak een dominerende en indringende rol. De inhoud van dit boek biedt in spannende verhaalvorm een kijkje op hoe je in gezinsverband, óók met seksualiteit om kunt gaan.

In álle opleidingen die onze maatschappij te bieden heeft komt de cursus: “Hoe voed ik mijn eigen kinderen op?”, niet voor. Het leven zelf is hierin de grote leermeester.

Wel geruggensteund dóór en vanuit de eigen opvoeding.

Er zijn er die mij vragen,
Hoe vaak of ik het doe.
‘Krik jij nog in het weekend,
Of ben je daar niet een toe?’
Dan wijs ik op mijn schooltas,
En haal mijn schouders op.
Want het meisje dat ik lief heb,
Dat is voor mij de top.
Waarom de koffer in,
met wie maar met mij wil?
Ook al wordt geroepen,
‘maar ik gebruik de pil!’
Al zou ik soms wel willen,
toch zet ik het opzij,
en denk, ‘je kunt toch wachten,’
want zij wacht ook op mij.
Mijn liefde voor mijn meisje,
die is mij alles waard.
Want lust is nog geen liefde,
dat is wat mij bezwaard.
Daarom staat op mijn schooltas,
en ik lees het telkens weer:
‘Liefde is meer, dan wippen op en neer’
Tom Oostveen

In najaar 2017 komt de Engelse versie uit. 

Meer lezen

Verkrijgbaar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *